در دنیایی که همه چیز با سرعت در حال گذار است و اتفاقات مهم و اثرگذار، یکی پس از دیگری مجال تأمل و فکر را از انسانها میگیرند، بازی میتواند در کنار سرگرمی که ایجاد میکند، مجالی برای یادآوری مسائل مهمی باشد که رسانههای غربی با پروپاگاندا و جایگزین کردن آنها به دنبال پاک کردنشان از افکار مردم هستند.
حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا به مدرسه شجره طیبه میناب و به شهادت رساندن ۱۶۸ کودک بیگناه و افشای جنایت سیاستمداران شیطانپرست در جزیره اپستین و تجاوز و کشتار کودکان بیگناه از جمله اتفاقات مهم سال گذشته بودند که باید به هر شکلی جلو فراموش شدن آنها در افکار عمومی را گرفت. یکی از راههای مقابله با فراموشی آنها ساخت بازی است تا حتی به بهانه سرگرمی نیز کودکان و بزرگسالان دور هم جمع شوند و از کودکان مظلوم این جنایتها یاد کنند.
مهدی علیزاده، مدیر مجموعه فرهنگی صفر یک بیست، از جمله کسانی است که با آغاز جنگ رمضان ایده طراحی بازی درباره این دو اتفاق مهم را در سر پروراند تا بازی رومیزی «نجات دختران اپستین توسط بچههای میناب» را طراحی کند.
برای طراحی این بازی، یک تیم چهار نفره متشکل از طراح و کسانی که در زمینه سناریو بازی همفکری کردند، گرد هم آمدند و خروجی ایده و همفکری آنها بازیای بوده که عرضه اولیه آن آغاز شده است.
برای اطلاع از جزئیات چگونگی شکلگیری این گروه فکری و طراحی بازی رومیزی «نجات دختران اپستین توسط بچههای میناب» گپوگفتی با مهدی علیزاده انجام دادیم که در ادامه میخوانید.
لحظه شهادت حاج قاسم، شروع همه ماجراست
او ابتدا درباره ایده تأسیس مجموعه فرهنگی صفر یک بیست و اسم خاص آن میگوید: شهادت حاج قاسم سلیمانی اثر پروانهای روی جبهه مقاومت گذاشت؛ یعنی از لحظهای که دشمن جرئت کرد حاج قاسم را به شهادت برساند و به خیال خودش تضعیف جبهه مقاومت را با ترورها آغاز کرد، این روند با شهادت سرداران ایرانی، شهید سید حسن نصرالله تا شهادت رهبر معظم انقلاب ادامه پیدا کرد. به نظر ما آغاز همه این ترورها با شهادت سردار قاسم سلیمانی آغاز شد. ما هم به این دلیل ساعت شهادت او را بهعنوان اسم مجموعه فرهنگیمان انتخاب کردیم؛ چرا که این ساعت مبدأ همه تحولات پس از آن بوده و شهادت دانشآموزان در میناب هم میتواند با آن لحظه مرتبط باشد.
مدیر مجموعه فرهنگی صفر یک بیست ادامه میدهد: ما با ساخت این بازی فعالیتمان را آغاز کردیم؛ چرا که موضوع شهادت دانشآموزان در میناب خیلی مهم است. در آغاز جنگ، رژیم صهیونیستی، آمریکا و پیروان آنها میتوانستند پس از به شهادت رساندن رهبر معظم انقلاب، چند جای دیگر را بمباران کنند؛ اما ترجیح دادند این بچههای معصوم را با فاصله دو ساعت بمباران کنند؛ زیرا میخواستند مانند همه جنگها در آغاز با کشتن کودکان، آنها را به خدایشان که بت بعل است، تقدیم کنند. در میناب نیز اینگونه امضای جنایتکارانهشان را زدند.
علیزاده با بیان اینکه ما پیش از این، کارهای فرهنگی را به صورت جستهگریخته انجام میدادیم؛ اما با عنوان مؤسسه فرهنگی مشغول فعالیت نبودیم، میافزاید: ما سه روز پس از شهادت رهبر معظم انقلاب، این مجموعه فرهنگی را راهاندازی و کار طراحی بازی را شروع کردیم. ابتدا نسخه اولیهای از بازی را به صورت سولوگیم (یکبار مصرف) طراحی کرده بودیم، به همین خاطر آن را تغییر دادیم. در زمینه بازیسازی این نخستین اقدام ماست؛ چرا که وزنه این جنایت برای دشمنانمان خیلی بالا بود و ما نیز باید به همان میزان این موضوع را با اهمیت و مهمترین جنایت دشمن در این جنگ بدانیم.
او با اشاره به اینکه بازی «نجات دختران اپستین توسط بچههای میناب» را با توجه به همین اتفاقاتی که در جنگ رمضان، معروف و مشهور یا به عبارت امروزی وایرال شده، ساخته و همه آنها را در این بازی گنجاندهایم، اظهار میکند: زمین بازی از مقر رزمندگان شروع میشود و دارای چهار قسمت مقر رزمندگان، خیابان، میدان و جزیره اپستین است. این بازی ۲ تا ۶ نفره بوده و رده سنی از مثبت هشت سال به بالاست؛ اما به صورت تخصصی برای رده سنی ۸ تا ۱۳ سال طراحی شده است. بقیه عزیزان هم میتوانند با رده سنی مناسب خودشان بازی کنند. پرسشهایی را پاسخ داده و به سمت میدان حرکت میکنند و با خرید پهپاد و موشک به سمت جزیره اپستین میروند تا آنجا را فتح کنند.
قصه حماسهآفرینی آدم های واقعی در سناریو بازی آمده است
علیزاده درباره اینکه در این بازی چه اطلاعاتی به کودکان در مورد ماجرای اپستین داده میشود، بیان میکند: در مورد محتوای جزیره اپستین در این بازی چیزی به بچهها گفته نمیشود؛ چون نیازی نیست در بازی اتفاقات و جزئیاتی را که در این جزیره رخ داده، به آنها بگوییم. فقط بیان میکنیم که تعدادی دختر بچه در این جزیره زندانی شدهاند و میگوییم چه کسانی آنها را زندانی کردهاند و آنها را بهعنوان آدمهای بد ماجرا معرفی میکنیم.
مدیر مجموعه فرهنگی صفر یک بیست خاطرنشان میکند: در مرحله پایانی بازی، این بچهها نجات پیدا میکنند و به بیمارستان خاتمالانبیا(ص) منتقل میشوند؛ همان بیمارستانی که در جریان جنگ رمضان، یک پرستار در آنجا حماسه آفرید و در حالی که زیر بمباران بود، نوزادان را نجات داد. ما در این بازی از قصهها و ماجرای انسانهایی که در جنگ حماسه خلق کردند و در میان مردم شناخته شده هستند، استفاده کردهایم؛ به عنوان مثال در بخش میدان، جانباز شدن آقای حسین محمدی پای لانچر مورد استفاده قرار گرفت.
او درباره یکی از بخشهای این بازی عنوان میکند: ما در این بازی طبق فرمایش رهبر معظم انقلاب که فرمودند: «دل و قلبتان را به حرفهای باطل نسپرید»، چند خانه فتنه در بازی گذاشتیم که این خانههای فتنه شامل شبکههای منوتو، بیبیسی فارسی و اینترنشنال است و وقتی بازیکن روی آنها میرود، یک مرتبه از انداختن تاس محروم میشود.
علیزاده با بیان اینکه ما در این بازی خلأیی را پر کردهایم که تقریباً میتوان گفت در معدود بازیهای فکری این خلأ دیده نمیشود، اظهار میکند: خلأ بازیها این بود که در آنها دو یا چند قشر با سنین متفاوت نمیتوانند در یک فضای برابر بازی کنند. در این بازی شخصی با حدود ۳۰ سال سن میتواند با فرزندش که مثلاً هشت سال دارد، بازی کند؛ به این صورت که پدر یا مادر پرسشهای مربوط به سن خودش و فرزند نیز پرسشهای مربوط به سنش را جواب میدهد؛ یعنی در این بازی فضایی کاملاً برابر ایجاد شده است.
مدیر مجموعه فرهنگی صفر یک بیست درباره وابسته نبودن ساخت این بازی به نهادهای فرهنگی نیز توضیح میدهد: در تیراژ اولیه بازی را از نظر مالی مستقل تولید کردیم؛ تنها برای پیشخرید آن با نهادهای فرهنگی رایزنی داشتیم و به دنبال دریافت بودجه فرهنگی از آنها نبودیم. اگر به دنبال جذب مالی از نهادهای فرهنگی برای ساخت و عرضه بازی بودیم، به این زودیها روانه بازار نمیشد.
او درباره عرضه بازی به بازار نیز خاطرنشان میکند: عرضه اولیه آن انجام و میان چند مجموعه فرهنگی توزیع شده است. دوستان بازی کردند و اشکالات آن گرفته شد. انشاءالله همین هفته یا نهایتاً هفته آینده عرضه گسترده بازی آغاز میشود و مردم میتوانند آن را از طریق سایت مجموعه به قیمت یکمیلیون و ۲۰۰هزار تومان تهیه کنند.
نظر شما